wewnętrzne dzieckoKażda z naszych podosobowości jest tak samo ważną i zasługującą na szacunek stroną naszej tożsamości. Jedną z nich jest Wewnętrzne Dziecko, będące zapisem naszych minionych doświadczeń oraz zachowań, jakie prezentowaliśmy, jako dzieci.

Wewnętrzne Dziecko wnosi w dorosłe życie dominujące uczucia.   Odpowiada też za radość życia lub bunt, czy pesymizm wyolbrzymiający problemy. Dąży do bliskości i zabawy albo walczące bądź wycofane stroni od ludzi.

Najmocniejszą stroną Wewnętrznego Dziecka jest to, że to właśnie ono ma moc sprawczą, żeby życie było fascynujące i nieprzeciętne.

Możemy nosić w sobie Dziecko Naturalne (Spontaniczne), Dziecko Zbuntowane lub Dziecko Przystosowane.  Wszystko zależy od tego, jacy byli nasi rodzice.

Dziecko Naturalne wychowywało się w rodzinie, gdzie nie było upokarzających, krzywdzących osądów, czy ocen. Mogliśmy spontanicznie wyrażać swoje emocje, potrzeby, pragnienia. Nasi rodzice okazywali nam akceptację i miłość. To nasze Naturalne Wewnętrzne Dziecko możemy dostrzec, gdy odczuwamy egzaltację, śmiejemy się, dąsamy a nawet, kiedy wpadamy w furię.

Dziecko Spontaniczne odczuwa radość życia, uwielbia się bawić, jest kreatywne, posiada ciekawość świata i ludzi. Z kolei jego słabą stroną jest niezorganizowanie oraz tendencja do nieodpowiedzialności i lekkomyślności.

Dziecko Przystosowane kształtuje się wówczas, kiedy jego rodzice są często zniecierpliwieni, złoszczą się, pokazują mu swoją dezaprobatę i wreszcie permanentnie je odrzucają.

W wyniku tych doświadczeń w dziecku tworzy się i z czasem umacnia odczucie niekompetencji, braku adekwatności zachowań i na koniec poczucie winy. Takie dziecko stara się za wszelką cenę spełnić oczekiwania rodziców. Rezygnuje ono ze swoich pragnień, przystosowując się do tego, czego wymagają od niego karzący opiekunowie.

W tym czasie tworzy        się wiele ran, które w przyszłości skutkują negatywnymi zachowaniami czy nieprzystosowaniem do sytuacji. Możemy dostrzec nasze Przystosowane Wewnętrzne Dziecko, gdy wycofujemy się z danej sytuacji lub płaczemy w wyniku powstania jakiegoś zdarzenia.

Dziecko Nadmiernie Przystosowane            potrafi wtopić się w tłum i bezkolizyjnie żyć w społeczeństwie, ale za wyrzekanie się           siebie płaci  nijakością, uległością, a nawet depresją.

Dziecko Zbuntowane ma odwagę do przeciwstawiania się ogółowi, czy zawalczenia o swoje, problemem jest zaś dla niego współpraca i bliskość.

A kim jest Twoje Wewnętrzne Dziecko?

Tak naprawdę Dziecko w nas nie jest odrębną istotą, a integralną częścią nas i tylko tak warto je postrzegać.

W przeciwnym razie obawiam się, że bardzo trudno będzie nam nawiązać kontakt z sobą samym.  Często widać to na przykładzie stosunku dorosłych do ich dziecięcych zdjęć. Wiele osób bowiem patrząc na swoje dziecięce odbicia nie odczuwa więzi z małym sobą.  Niektórzy nawet brzydzą się swoimi zdjęciami, inni w ogóle nie lubią do nich wracać. Generalnie nie czują związku ze sobą z przeszłości.

Mam nadzieję, że sama z pewnością najlepiej znasz swoje Wewnętrzne Dziecko, widzisz jego charakterystyczny rys, niepowtarzalność i mocne strony, ale dostrzegasz też to, co wymaga skorygowania. Ty sama najlepiej wiesz czy Twoje Dziecko jest Naturalne, Zbuntowane czy Nadmiernie Przystosowane i z jakich, niezaspokojonych potrzeb, biorą się jego słabości.

Jeżeli jednak jeszcze tego nie wiesz, nic nie szkodzi.

Ten poradnik jest właśnie dla Ciebie.  Dzięki niemu dostrzeżesz, a następnie wyjdziesz naprzeciw, problemom Twego Wewnętrznego Dziecka. Wtedy ono rozkwitnie i da z siebie to, co   najlepsze.

Obdarzy Cię energią, doda życiu kolorów i piękna, nie pozwoli Cię zaszufladkować i zaprosi    do budowania wspaniałych związków.

Ps.

Z całą tematyką Pakietu Warsztatów “Uwolnij Swoje Wewnętrzne Dziecko i zacznij Żyć Pełnią Życia” zapoznasz się tutaj: http://odblokujswojebogactwo.pl/promocyjna-cena-wewnetrzne-dziecko-24-sklep/

wewnetrzne-dziecko-szkolenie3